නියුත්සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. යෙදුණු; නිරත වූ; නියුක්ත.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 927 ← නියුතය නියුත්ත →