නිරනුභූතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය[නිර් + අනුභූත]වි. අනුභව නොකළ; විඳිනු නොලැබූ; නොවිඳි.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 929 ← නිරනුබන්ධ නිරනුමාන →