සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 929
නිරත
නා.ප්ර. (යමක) නියැළීම; නිතොර ව යෙදීම.
වි. නියැළුණු; යෙදුණු; නියුක්ත.
නිරත්ථක
වි. තේරුමක් නැති; ප්රයෝජනයක් නැති; නිෂ්ඵල; නිරර්ථක.
නිරත්යය
නා.ප්ර. බාධා රහිතබව; වරද රහිතබව.
නිරතුර
නා. අතරක් නැති බව.
නිරතුරු
ක්රි.වි. අතරක් නැති; නොනැවති; නිතර; අනවරත; නිරන්තර.
නිරද
නා.ප්ර. නදීවලට රජ වූ මුහුද; සාගරය.
නිරන්තර
වි. අතරක් නැති; තොරක් නැති; නිතර; නිත්ය.
නිරන්තර අධිකය
(පාරිභා.) නා. නොකඩවා පවත්නා ඉතිරිය (=persisting surplus).
නිරන්තර ජ්වරය
නා. නිතොර පවත්නා උණ.
නිරන්තර සංයෝගය
නා. අතරක් නැති ව පවත්නා එකතු වීම; සම්බන්ධය.
නිරන්තරේ
ක්රි.වි. නොනැවතී; අතරක් නැති ව; නිතොරව.
නිරන්ධ්ර
1. වි. සිදුරු නැති.
2. වි. අවකාශ නොවන; ඉඩ නැති.
නිරනාව
(කථා.) නා. වගාවක දක්නට ලැබෙන පාලුව.
නිරනුකම්පක
නිරනුකම්පා
[නිර් + අනුකම්ප්ය]
වි. අනුකම්පාව නොලැබිය යුතු; කරුණාව නොදැක්විය යුතු.
නිරනුනාසික
වි. (ව්යාක.) නාසය ආශ්රයෙන් උච්චාරණය නොවන; අනුනාසික භාවයෙන් තොර.
නිරනුපාත
වි. අරමුණු රහිත; නිරාලම්බන
නිරනුබන්ධ
නා. බැඳීමක් නැති; අනුබන්ධ අක්ෂර රහිත.
නිරනුභූත
නිරනුමාන
වි. සැක නැති; නොඅනුමාන; නිසැක.
නිරනුවර්තන
වි. අනු ව නොපවත්නා; අනුකූල නොවන.
නිරනුවර්තී
(පාරිභා.) වි. අනු ව නොපවත්නා; සුදුසු සේ සකස් කර නොගත් (=nonadaptive).
නිරනුශය
1. වි. ඇල්මෙන් හෝ පක්ෂපාතිත්වයෙන් තොර; නිරනුසය.
2. වි. කෙලෙස් ප්රහීණ කළ.
නිරපරාද
1. වි. වරදින් තොර; නිදොස්;
2. වි. වැඩක් නැති; යහපතක් නොවන; ප්රයෝජනයක් නැති; නිරපරාධ.