නිරවසානසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. අවසන් නොවූ; කෙළවරකට පත් නොවූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 931 ← නිරවසාදිතය නිරවසෙස →