සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 931

නිරවද්‍යය

1. නා. වරදින් තොරවූව; දෝෂයක් නොමැති දෙය; අඩුලුහුඬුකමක් නොමැති දෙය; යහපත් දෙය.
2. නා. දෝෂයක්, අඩුලුහුඬුකමක්, වරදක් නොමැතිබව.

නිරවධි

වි. සීමාවක් නැති; අප්‍රමාණ.

නිරවනත

වි. නොනැමුණු; ඇද නැති; කෙළින්.

නිරවබෝධය

වි. තේරුම් නොගත් බව; අවබෝධයක් නැතිකම; නොදත්කම.

නිරවයව

[නිර් + අවයව]
වි. අවයව නැති; කොටස් රහිත; උපාඞ්ග වලින් තොර.

නිරවරෝධ

වි. බාධාවකින් තොර; විරුද්ධත්වයක් නැති.

නිරවශිෂ්ට

1. වි. ඉතිරියක් නැති; සම්පූර්ණ; සියලු; අනූන.
2. වි. වෙනස් නොවන; ඒකාන්ත; සර්වග්‍රාහී
3. (දර්ශන.) වි. අවශ්‍ය වූ ද වැදගත් වූ ද සියල්ල ඇතුළත් වන; සවිස්තර.

නිරවශේෂය

1. නා. සම්පූර්ණයෙන් අවසන් කිරීම; කම්මුතුව.
2. නා. විනාශය.

නිරවසාන

වි. අවසන් නොවූ; කෙළවරකට පත් නොවූ.

නිරවැද්ද

නා.ප්‍ර. නිවරැද්ද; නිරවද්‍ය.

නිරවුල්

වි. අවුලක් නැති; පැටලීමක් නොමැති; නිරාකුල; පැහැදිලි.

නිරවුල් කරනවා

1. ක්‍රි. අවුල් හරිනවා; දුෂ්කර ස්ථාන පැහැදිලි කරනවා; ගැටමුසු තැන් තේරුම් කරනවා.
2. ක්‍රි. බේරුම් කරනවා; සමථ කරනවා; සම්බාධක දුරු කරනවා.
3. ක්‍රි. වියවුලින් තොර කරනවා; සාමය ඇති කරනවා.

නිරස

1. වි. රසයෙන් තොර; රස සුන්; අමිහිරි.
2. වි. දියර ගතිය නැති; යුෂ රහිත.
1. නා.ප්‍ර. රසයක් නැතිකම; නීරසබව.
2. නා.ප්‍ර. වියළි දෙය.

නිරසක්

නා.ප්‍ර. සැක නැතිකම; ශඞ්කා රහිතබව.

නිරසනය

1. වි. ඉවතලීම; බැහැර කිරීම; නෙරපීම.
2. වි. තහනම.
3. වි. විනාශය; ඝාතනය.

නිරස්ත

වි. ඉවත් කරන ලද; දුරු කළා වූ; විධ්වංශනය කරනු ලැබූ.

නිරස්ථි

[නිර් + අස්ථි]
වි. ඇටකටු නැති; අස්ථි රහිත.

නිරහංකාර

1. වි. උඩඟු නොවූ; ආඩම්බර නැති; නිහතමානි.
2. වි. සරල; ආටෝප රහිත.

නිර්

උ. සිංහල භාෂාවෙහි තත්සම වශයෙන් නිෂේධ, නිෂ්ක්‍රාන්ත සහ නිශ්ශේෂ යන අර්ථවල යෙදෙන උපසර්ගයක්.

නිර්ගත

වි. බැහැරට ගිය; පිටතට ගමන් කළ; ඉවත් ව ගිය.

නිර්ගම

වි. නික්ම යන; පිට වන; බැහැරට යන.

නිර්ගමන නලය

(පාරිභා.) නා. පිට වෙන නලය; නිකුත් කරන නාලය (=exit tube).

නිර්ගමය

1. නා. පිටවීම; නිකුත්වීම; ඉවත් ව යෑම.
2.(පාරිභා.) නා. නික්මවන උපකරණය; පිට කරන උපකරණය (=exhaust).

නිර්ග්‍රන්ථ

වි. කෙලෙස් ගැට නැතැයි යන වාදය ඇති; නිගණ්ඨ.