නිර්ගතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. බැහැරට ගිය; පිටතට ගමන් කළ; ඉවත් ව ගිය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 931 ← නිර්ක්ධරය නිර්ගතය →