නිරවධිසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. සීමාවක් නැති; අප්රමාණ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 931 ← නිරවද්යුව නිරවනත →