නිරවනතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නොනැමුණු; ඇද නැති; කෙළින්.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 931 ← නිරවධි නිරවබෝධය →