නිර්ධූතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. පහ කළ; සොලවා ඉවත් කළ; ගසා දමන ලද.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 934 ← නිර්ධාරණය නිර්ධූත්යය →