නිර්භරසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. අතිශය; දැඩි; ඉතා වැඩි.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 934 ← නිර්භයව මූණ පානවා නිර්භරණය →