නිර්යාතනයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. පිටුදැකීම; බැහැර කිරීම; පාවාදීම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 936 ← නිර්යාතකරු නිර්යාතය →