නිර්ව්යාකූලසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. වියවුල් නැති.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 936 ← නිර්ව්ය නිර්ව්යාජ →