නිර්වූඪසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. අතිශයින් බලවත් වූ; තදින් නැගුණු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 938 ← නිර්විසාර්ය නිර්වෘත →