නිරාකීර්ණසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය[නිර් + ආකීර්ණ]වි. ගහන වී නොමැති; ගැවැසී නොසිටින.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 938 ← නිරාකාර නිරාකුල →