නිරාගින්නසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. නරකයෙහි ඇති වහ්නිය හෙවත් ගින්න; නරකාග්නිය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 938 ← නිරාගැබ නිරාචාරවත් →