නිරුජ්ඣයනයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. නිරුද්ධ කිරීම; නැති කිරීම; වැනසීම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 941 ← නිරුජ්ඣමාන නිරුජ්ඣි →