නිරුපදසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. උවදුරු නැති; උපද්රව නැති.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 941 ← නිරුපතාප නිරුපද්දව →