නිරුපද්දුතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. උවදුරු රහිත.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 941 ← නිරුපද්දව නිරුපද්රත →