නිරුපදිසේසසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. (අභි.) ශරීරය ශේෂ ව තිබියදී කෙලෙසුන් නැසූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 941 ← නිරුපද්රුත නිරුපදෘත →