නිරුපහතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නොනැසූ; විනාශ නොකළ; නොමඬනා ලද.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 942 ← නිරුපයෝජ්යතාව නිරුපාංග →