නිවර්තිතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නැවතුණු; වැළකුණු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 946 ← නිවර්තනාවර්තනය නිවරැද්ද →