නිශ්චේෂ්ටිතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. අක්රිය; නොසෙල්වෙන; අකම්ප්ය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 949 ← නිශ්චේෂ්ට නිශ්ඡේදන →