නිෂ්කරණසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. මුල් අරුතට සම්පූර්ණයෙන් ඈත් වූ; වෙන් වූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 951 ← නිෂ්කපාලයා නිෂ්කර්දම →