නිස්තබ්ධසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. පණ නැති වූ; හිරිවැටුණු; මුර්ඡා වූ; සිහි නැති.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 954 ← නිස්ටැග්මස නිස්තර →