නිස්තීර්ණසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. (සංසාරයෙන්) එතෙර වූ; මිදුණු; නිදහස් වූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 955 ← නිස්තාරණ නිස්තුෂ →