නිසැදුසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නිස්සජ්ජනය කළ; පැවරූ; අත්හළ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 956 ← නිසැදිය නිසැදුරු →