නිහන්කාරසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය(කථා.) වි. නිරහංකාර; උඩඟු නැති.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 958 ← නිහනති නිහන්ත්වා →