නිහැඬියායසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. නිහඬබව; නිශ්ශබ්දතාව; ඝෝෂා රහිත බව.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 958 ← නිහැඬ්යාව නිහැඬියාව →