නුබ මිණසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. අහසෙහි මැණික වන සූර්යයා; හිරු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 963 ← නුබ මැණ නුබකුස →