සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 963

නුකුල

වි. කුලහීන; අකුලීන.
නා.ප්‍ර. කුලහීනයා.

නුකුසී

වි. කුසිත නොවන; අලස නොවන; නුකූසීත.

නුකුහුල

නා. සැකයක් නැති බව; කුතුහලයෙන් තොර වීම.

නුගි

1. වි. ඵකඟ; අනුකූල.
2. වි. අවනත; වසඟ; ළැදි.

නුගුණ

1. නා.ප්‍ර. නොමනා ගුණ; අවගුණ; පහත් ගති; දුර්ගුණ.
2. නා.ප්‍ර. අයහපත; අවැඩ; හානිය; විපත.
3. නා.ප්‍ර. වරද; දෝෂය.

නුදුටුවිරී

වි. කවදාවත් නොදුටු; කිසිකලෙක දැක නැති; අදෘෂ්ට පූර්ව.

නුදුර

නා. දුර නොවූ තැන; සමීපය; ළඟ.

නුනුවණ

වි. නුවණ නැති; අනුවණ; අඥාන; මෝඩ.
නා. මෝඩකම; අඥානතාව.

නුපා

නා.ප්‍ර. රජ; නිරිඳු.

නුපුන්

1. වි. නොපැසුණු; නොමේරූ; ළා; ළපටි.
2. වි. නොපිබිදුණු; නොපිපුණු.

නුපුපුළ

වි. නොපිපිරුණු; නොකැඩුණු.

නුපුරනවා

ක්‍රි. සම්පූර්ණ නොකරනවා; නොපුරනවා.

නුපුව

නා. අනුපූර්වතාව; පිළිවෙළ; අනුපිළිවෙළ; ක්‍රමය.

නුපුස්නා

වි. නොපොහොනා; නොවටිනා; අගය රහිත.

නුපූ

වි. නොබොන ලද; පානය නොකරන ලද.

නුබ

1. නා.ප්‍ර. අහස; ආකාශය.
2. නා.ප්‍ර. ඔබ; යුෂ්මතා.
3. නා.ප්‍ර. මොබ; මෙතැන.

නුබ අබ

නා.ප්‍ර. අහස එළිය කරන්නා; කණමැදිරියා; කලාමැදිරියා.

නුබ මඬල

නා.ප්‍ර. මණ්ඩලාකාර වූ ආකාශය; නභෝ මණ්ඩලය; අහස.

නුබ මැණ

නා. අහසෙහි මැණික වන සූර්යයා; හිරු.

නුබකුස

නා. අහස; අහස්තලය; අහස්හැබ; ආකාශ කුක්ෂිය.

නුබගබ

නා. අහස්තලය; නභස්ථලය; අහස.

නුබමිණිකුල

නා.ප්‍ර. සූර්යවංශය; හිරු ගොත් කුලය.

නුබයා

නා.ප්‍ර. අහසින් යෑම; ආකාශ ගමන.

නුබරඟ

නා. අහස නැමැති රංග භූමිය; අහස.