නුමුතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. පහ නොවූ; නොමිදුණා වූ; මුක්ත නොවූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 964 ← නුමුකළ නුමුත් →