නොපිහිකුළුසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නොවැසුණු; ආවරණය නොවූ; අපටිච්ඡන්න.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 974 ← නොපිසනලද නොපිළි ගත හැකි පුද්ගලයා →