නොබුනුසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. බිඳුණේ නැති; නොබිඳුණු; අභින්න.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 974 ← නොබිඳෙන නොබුරුල් →