පරාණයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. (කථා.) පණ ; ජීවිතය ; ප්රාණය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 999 ← පරාඩිම්බධරය පරාතයා →