පරිකේන්ද්රයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය(පාරිභා.) නා. වටා ඇඳි වෘත්තයක මැද තිත ; පරිවෘත්තයේ මධ්ය ලක්ෂ්යය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1001 ← පරිකේතුව පරිකේශර →