පසතරණසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. ඇඳ පුටු ආදියෙහි හෝ බිම හෝ එළන ඇතිරිල්ල ; ආස්තරණය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1014 ← පසතං පසතං පසත්ථ →