සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1014

පසඟි

නා.ප්‍ර. නායකයා ; මෙහෙයවන්නා ; ප්‍රේරකයා.

1. නා. ඇඟිලි පහ ; පචාංගුලිය.
2. එඩරු හෙවත් එරඬු.

1. නා.ප්‍ර. ඇඟිලි පසක සලකුණ.
2. අඟල් පස.

1. ක්‍රි. සඳුන් වැනි ආලේපයක අතෙහි ඇඟිලි පස ඔබා එය සටහනක් වන සේ තබනවා.
2. සඳුන් කල්කය වැනි සුවඳ දියරයකට අත දමා ඇඟිලි පස මඟින් එම දියර ඉසිනවා.

නා.ප්‍ර. ඇඳ පුටු ආදියෙහි හෝ බිම හෝ එළන ඇතිරිල්ල ; ආස්තරණය.

නා. ආතත ආදි පස් වැදෑරුම් වාද්‍යය ; පඤ්චාංගික තූර්යය ; පසඟතුරු.

වි. ප්‍රසන්න ; සතුටු වූ ; නිර්මල.

නා. සතුරා විරෝධියා ; විරුද්ධවාදියා ; වෛරී තැනැත්තා.

1. නා. ලී කොටන් එක් කොට බැඳ සාදා ගත් ජල යාත්‍රා විශේෂයක් ; උඩුපය ; පහුර.
2. අනංගයා.

වි. නගරයෙන් ඈත පිහිටි ; පිටිසරබද ; ප්‍රත්‍යන්ත.

1. නා.ප්‍ර. මවක විසින් දරුගැබ බිහි කිරීම ; ගර්භ ප්‍රසූතිය ; ප්‍රසවය.
2. මල ; පුෂ්පය.
3. මුත්‍ර ; සුලුදිය.

ක්‍රි. ප්‍රශංසා කරනවා ; අගය කියනවා ; ස්තූති කරනවා.

නා.ප්‍ර. පැසසුම් ගී ; ප්‍රශංසා ගීත.

නා. සංඛ්‍යාවක් ; පංච දශය ; පහළොව.

නා.ප්‍ර. ආර්ය ශ්‍රාවකයා නිර්වාණය කරා චරණය කරවන ධර්ම පසළොස.

1. නා. චන්ද්‍ර මාසයෙහි පුරපක්ෂයේ හෝ අවපක්ෂයේ පසළොස්වක තිථිය හෙවත් දිනය.
2. පුර පසළොස්වක.

නා.ප්‍ර. සතුන් මැරීම, සොරකම් කිරීම, කාමයෙහි වරදවා හැසිරීම, බොරුකීම සහ රහමෙර බීම යන පංච තාපය ; පස් පව්.

1. ක්‍රි. ප්‍රතික්ෂේප කරනවා ; බැහැර කරනවා.
2. දරුණු වේදනාවක දී හෝ පොළොවේ හැපෙමින් අඩනවා ; විලාප දෙනවා.

නා. පඤ්චස්කන්ධය ; රූප, වේදනා, සඤ්ඤා, සංඛාර සහ විඤ්ඤාණ යන ස්කන්ධ පංචකය.

නා.ප්‍ර. කාන්තාවකගේ රූප ශෝභාව පිළිබඳ අංග පහ ; – පඤ්ච කල්‍යාණය.

(පාරිභා.) නා. කැපී පෙනෙන ලක්ෂණ අනුව පස t බෙදනු ලබන වර්ගය ; කිසියම් නියමිත පසක් අයත් කොට්ඨාසය.

නා.බහු. කනෙහි පළඳින ආභරණයක් ඒ කුණ්ඩලාභරණ ; කො‍ඩොල්; තෝඩු.

නා. අශ්වයන්ගේ ගමන් වෙසෙස් පහ ; පංචධාර ; ආස්කන්දිත, ධෞරිත, රේචිත, වල්ගිත සහ ප්ලුත.

(පාරිභා.) නා. පොළොවේ පසෙහි විවිධ ස්තර පෙන්වන සැටියෙන් උඩ සිට යටට කපන ලද පැතිකඩක්.