පහරිත්වා

බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය

පූ.ක්‍රි. ගසා; පහරදීම; හප්පා.

Digital Pāḷi Dictionary

• paharitvā 1 abs having hit; having struck; having beaten [pa + √har + itvā]
• paharitvā 2 abs having stabbed [pa + √har + itvā]
• paharitvā 3 abs (of a bell) having rung; having sounded [pa + √har + itvā]