පින්බරසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. පුණ්ය ලක්ෂණයෙන් හෙබි ; අතිශයින් පින්වත්.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1086 ← පින්පෙත් පින්බැර →