පුඤඡනීpuñachanīබුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදියඉ. තුවාය; පිස දමන වස්ත්රය.බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 472 ← පුඤඡන පුඤඡිතුං →