බිසරුවසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. පුරුෂයකු සමඟ එක්වීම සඳහා සලකුණු කර ගන්නා ලද ස්ථානයකට යන වෙසඟන ; අභිසාරිකාව.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1161 ← බිසකණ්ඨිකා බිසව →