භූම්‍යස්ථ

සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය

[භූමි + අස්ථ]
1. වි. බිම හෝ බිම ඇසුරෙහි සිටින ; බිම පිහිටි.
නා.ප්‍ර. බිම වසන්නා ; පොළොවේ සිටින්නා.