සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1184

භූමක

1. වි. මහල් ඇති ; තට්ටු සහිත.
2. මල්වල මෙන් තට්ටු ඇති.
3. පොළොවෙන් යට.

නා.ප්‍ර. පොළොව යට වැඩෙන කඳන්.

වි. පොළොවෙහි වසන ; පෘථිවිය ආශ්‍රයෙහි වසන ; භූමාටු.

1. නා. අන්‍ය ප්‍රදේශය ; වෙනත් භූමිය.
2. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනා ශබ්දය ගොස් මහත් වන ස්ථාන හතරෙන් එකක්.

1. නා. පොළොවෙන් ඉහළ වසන්නා වන දෙවියා.
2. උස් තැනක සිට වැඳුම් පිදුම් ලබන්නා.

වි. බිම අතුරන.
නා.ප්‍ර. බිම් ඇතිරිල්ල.

[භූමි + අස්ථ]
1. වි. බිම හෝ බිම ඇසුරෙහි සිටින ; බිම පිහිටි.
නා.ප්‍ර. බිම වසන්නා ; පොළොවේ සිටින්නා.

නා. භූමිය ඇසුරු කරමින් වෘක්ෂ දේවාල, වනාන්තර ආදියෙහි වෙසෙන දේවතාවා.

වි. පොළොවේ සිටින ; පෘථිවිය ආශ්‍රයෙහි වසන.

1. නා. පෘථිවි පෘෂ්ඨයේ සෙලවීම ; පොළෝ පෘෂ්ඨයට යට ස්වාභාවිකව ආරම්භ වී එහි කබොල්ල තුල සිදුවන චලනය.
2. අංගම් විශේෂයක නාමය.

නා. අපාය, කාමසුගති, රූපාවචර, අරූපාවචර යනුවෙන් සත්වයන් උපදනා භූමි හෙවත් ස්ථාන සතර.

නා. බිම නියම කර ගැනීම ; භූමිය ගැනීම ; බිම පිළිගැනීම.

නා. ගොවිතැන් කිරීමේ දී කලින් කලට වගා කළ ඉඩම හෝ හේන මාරු කිරීම.

1. නා. චිත්‍රයක වස්තුවේ පසුබිමත් පෙරබිමත් දැක්වීමට තිරස් ව අඳින ඉර.
2. අහසත්, පොළොවත් වෙන් කොට දක්වන ඉර.

1. නා.ප්‍ර. භූමි ප්‍රදේශයක් තුළ පවතින කඳු, සානු, තැනිතලා, ගංගා, විල් ආදි ලක්ෂණ.
2. ගෙයක් සාදන ඉඩමේ ආකාරය.

1. නා. නාට්‍යයක චරිත විලාසය.
2. උස් නැති පර්වතය ; උස් බිම.
3. ග්‍රන්ථයක හෝ ලේඛනයක හෝ ප්‍රාරම්භය හෙවත් ප්‍රස්තාවනාව.

වි. පොළොවෙහි උපන් ; පෘථිවියෙහි හටගත්.

නා. පොළොවෙන් උපන්නා ; අඟහරු ග්‍රහයා.

(පාරිභා.) නා. පෘථිවියේ වක්‍ර භාවය ගණනට ගෙන පොළොව මැනීමේ විද්‍යාව ; මහා පරිමාණ වසයෙන් පොළොව මැනීම.

නා.ප්‍ර. පැට්‍රෝලියම් ආසවනයෙන් ලබා ගන්නා හයිඩ්‍රෝකාබන් ද්‍රවයේ මිශ්‍රණයක් ; දැවෙන සුළු තෙල් විශේෂයකි.

1. නා. බිම ; පොළොව ; පෘථිවිය.
2. ඉඩම ; ස්ථානය ; ප්‍රදේශය.
3. සත්වයන් උපදින වාසය කරන ස්ථානය ලෝකය.
4. තට්ටුව ; මහල.
5. ආධාරය ; පදනම.

(පාරිභා.) වි. පසෙහි ජීවත්වන ; පොළොවෙහි වසන.

වි. වැඩි ; අධික ; බහුල.

නා. වැඩි ම ගණන හෝ ප්‍රමාණය.