මඞ්කුභුතmaṅkubhutaබුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය3. නිශ්ශබ්ද වූ; මකුවූ; මූණ අකුලාගත්.බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 519 මඞ්කුභූත ← මඞ්කුභාව මඞ්කුභූත →