මඤ්ජුභාණීmañjubhāṇīබුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය3. මිහිරි වචන කියන; මිහිරි හඬ ඇති.බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 522 ← මඤ්ජුභාණක මඤ්ජුෂාව →