මානිනියසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. මාන ඇති ස්ත්රිය ; අහංකාර කාන්තාව.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1227 ← මානිතාව මානියති →