මිණි ආරසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. මැණික් ආකරය ; මැණික් උපදනා හෝ මැණික්වලින් ගහන ස්ථානය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1238 ← මිණි අකුසු මිණි ඇගෑ →