මුඛකේශසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. බළල් ආදි සතුන්ගේ මුව අවට ඇති ස්පර්ශීන්ද්රීය කෙඳි.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1250 ← මුඛං ඔලොකෙති මුඛගත →