මූර්ඡනා

සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය

(පාරිභා.) නා. (භෞති.) 1. වාදනයේ දී තාරතාව හෝ සංඛ්‍යාතය හෝ වෙනස් කිරීම; විස්තාරය වෙනස් කිරීම.
2. (සංගී.) ආරෝහණ-අවරෝහණ වශයෙන් ඇතිවන ස්වරවල අනුක්‍රමය.