යතලබසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. ලැබුණු ප්රමාණය; යථාලාභ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1282 ← යතර යතවිදි →